Roots Time. Belgium: Oct. 2006
Maar al te vaak wordt onterecht de bewering gemaakt dat er geen unieke bluesbands meer bestaan. Zoals bands die ondermeer groot zijn in het brengen met een mix van blues, stomp beat boogie, delta slide, texas boogie en wat countryblues getinte nummers. Een vijftal komende uit Tumut, Australie, genaamd Col Ray and The Scary Cats voldoet nochtans uitstekend aan deze verwachtingen, een unieke mix van voor genoemde stijlen, dit met een eigen touch er aan toegevoegd. Een band die de kunst verstaat om degelijke songs aangenaam te laten overkomen. Dit bewezen ze op hun vier albums die onder hun naam verschenen, waarvan hun vierde album "Feather" (2004) kon rekenen op zeer lovende recensies. Col Ray Price, oprichter van deze band, heeft heel wat muzikale watertjes doorzwommen, waaronder : Dixieland, New Orleans Jazz, Ragtime, ... tot hij de country blues ontdekte, hij besloot er een eigen sound aan te voegen en zo ontstond zijn nieuwe titelloze album. Net als wijlen Jesse Fuller, Bob Log III, Jawbone is Col Ray Price op deze plaat een eenmansband. Col Ray Price bespeelt harmonica, slidegitaar, terwijl hij op een ingenieuze manier met zijn voeten de pedalen van een drumstel indrukt. Dit album is er niet om uit de bol te gaan, integendeel de vijftien tracks, van de kenmerkende 'Fat Possum'-stijl, zijn een waar luistergenot te noemen. Met behulp van gitaren, mondharmonica en allerhande slaginstrumenten wordt een soort rauwe bluesskiffle gedeponeert waarin echo’s van de grootmeesters van de vooroorlogse deltablues doorklinken. De ene keer lijkt de muziek van de primitieve oneman-band vocaal sterk op Big Joe Turner en Son House, letterlijk een huilende en jankende blues waarin bluespioniers als Sonny Terry en Brownie McGee naast R.L. Burnside en Robert Belfour ook kunnen geciteerd worden. De geest van Howlin’ Wolf is nooit ver weg, en vaak worden de rudimentaire ritmes ondersteund door een snerpend mondharmonica, die Rev. Larry 'Harp Dog' Gordon op een drietal songs als een soort veredelde kazoo hanteert. Col Ray Price laat zich niet gemakkelijk vastpinnen. Zo is hij naast singer-songwriter met een uitgesproken talent voor het schrijven ook een veelzijdig snarenplukker. Price heeft zich door de jaren ontwikkeld tot een begeesterd verteller en klasse gitarist, en met dit aangename album, opgenomen in de Flying Fox Studios, Wagga Wagga NSW, blijkt dat hij geen zuivere bluesy wegen bewandelt, maar ook folk, country, en, algemeen gesproken, verwerkt hij allerlei 'House Rock’n Blues' tot 'Mississippi Hill Country Blues Boogie'. Col Ray Price laat geen nieuw geluid horen, maar wel een overtuigend. Geen voer voor (blues)puristen maar meer openminded rootsliefhebbers zullen veel plezier beleven aan dit vreemde intrigerende schijfje.
